Selamm, 

En son sana yazalı 4 yıl olmuş demişim ki 2-3 yıl sonra döner tekrar yazarım. 1 yıl rötarlı oldu artık ama çok geç kalmadık diye düşünüyorum. En son 19 yaşında çok toy bir ferro iken bırakmışım buraları. Şöyle bir tozu silkeleyelim örümcek ağlarında kurtaralım ortalığı. Büyüdüm demişim ama bu seferde büyüdüm olgunlaştım çok ağladım çok güldüm evimden uzakta farklı yerlerden insanlar tanıdım kimileri ile yollarımı ayırdım kimilerine kardeş dedim geldim bugüne. Üniversiteye başladım hatta bitiriyorum 1 senem kaldı inanamıyorum hala. Bir daha geldiğimde umarım ki işe başlamış mutlu bir hayata başlamış olurum. 22 yaş biraz bana ağır geliyor. Taşıyamıyorum omuzlarım biraz ağrıyor. Birey olmaya otonomi kazanmaya başlıyorum ama bu beni her ne kadar çok heyecanlandırsa da çok da korkuyorum. Buralara şu anki mevcut hayat durumumdan bahsetmek bu anları bir yere mıh gibi kazımamak adına sessiz kalmayı tercih ediyorum. Birazcık hastalıkla uğraşıyorum en çokta o yoruyor biliyorum sabreden derviş olmak gerekiyor ama bazen dayanamadığım zamanlarda oluyor. O küçük 15 yaşındaki kızın geldiği noktaya bak annesi paten almadı diye onlara kızdığı bir anda pcnin karşısına geçip yazı yazdığı günlerden bugünlere. Bu günlerde geçecek ama umudum her gün biraz daha tükeniyor parça parça eksiliyorum hissediyorum. Küçük bir umudum var bunları okuyan 25-26 yaşlarındaki Ferro umarım ne günlerden geldik be dersin ve bir şeyleri başardığı o hayaline kavuştuğun bir günde mutlu ve gözlerin gururdan yaşlı bir şekilde okursun. Seni seviyorum gelecekte ki kız her ne olursa olsun yaşama sevincini hayatta kalma mücadelenin kaybetme. Ama eğer ayrılık geldiyse başa ve bunları okuyan ben olmazsam beni unutmayın benle olan iyi anılarınızda beni anın hayattan silinmeme izin vermeyin. Sizi seviyorum x Ferro

Ooooo buralarda neymiş ?  Ay ta 3 sene önce yazdığım yazıları okudum çok güldüm. Tamam o zamanlar baya dertliymişim ne kadar belli bir kitlem olmasa da yazıp durmuşum boş duvarlara. Madem aklıma geldi  buralar bir girdim dedim ki kız fero yaz bir şeyler de anıların canlansın . Aslında itiraf etmek gerekirse o sekizinci sınıfta şiir yarışmasında 3. olduktan sonra kabarmıştı bu bir yerlere bir şeyler yazma istediğim sonra gram gram azaldı ve şu aralar kepenkleri kapatmışa benziyoruz. çünkü baya bir zorlanıyorum. Yakında buralar da kapatacak gibi dükkanı . Şimdi biraz bana gelelim ne yaptım en önemlisi BÜYÜDÜM... Duygusal olarak daha ağırbaşlı oldum hayat küçük oyunlara sabrımı sınadı o kadar önemli bir şey olmadı yani merak etmeyin .Hadi bundan 2 3 yıl sonra tekrar görüşmek dileğiyle sevgili günlüğüm....

HAYAT ,YAŞAM,İNSAN

    Ne ki bu hayat bir geçit mi yoksa bir savaş mücadele arenası . Aslında hepsinin bir arada harmanlanmasının ortaya koyulması .Son anda sessizliği bozmak mı yoksa ebediyete kadar suskun kalmak mı? Bu cevaplar aklımda dönüp duruyor son zamanlarda . Dalıp gittikçe düşünüyorum kapıların anahtarlarını buldukça yeni kapılar çıkıyor karşıma  her yeni bir kapıda yeni sorularla buluşuyorum.
  Yaşamak ne sadece nefes almak ihtiyaçlarını karşılamak mı? Yoksa nefes almadan bütün ömür boyunca sevmek yeni tatlar yeni duygular içinde olmak  mı. Ama benim için ikisine açılan kapı yoktu. Nefeste alamıyorum doyasıya da eğlenemiyordum .Olmuyor dışım ne kadar gülsede içim ağlıyor duvarlar arasında sıkışmış durumdaydı. .
  Peki ya insan  düşünen bir varlık  mı yoksa acıyı çektirmeyi sevenlerden mi. İnsan düşünen ama duygusuz birileri tarafından yönetilen varlıklar olur bazen bazen sevecen bazen hüzünlü. Bana göre insan ne mi aslında insan acınası bir varlık. Kendini düşünen pis bir varlık .Ne kaybetmek istediğin ne sevdiğin bir varlık Ama her zaman ihtiyacın olan .
  Yine içimi çok açtım . Adeta nefretimi kustum diyebilirim. Ama şunu unutmayın ne hayat boş bir yer ne yaşamak saçma ne de insan değersiz varlık Hepsi hayatına değer katar.

                                                                           Hayat
    
               Arkadaş 5 harfli olsa da çok şey anlatır bize!
Hayat bir kere de büyümek ,bir kere de yaşlanmaktır.Mutluluğun evresindeyken bir anda dibe boylamaktır.Hayat bir ressamın paletindeki boyalarla resmedilen bir tablodur.Mutlu bir ailenin bacasından çıkan sevgi bulutlarıda oradadır ormanın derinliğinde yalnızlığa tünemiş kuşlarda.pembe şekerinle dolaşırken bir an da hissedersin hayatın yükünü omuzlarında. Duygularında değişmemektir hem olgunluğunu hem de  çocukluğu bir arada tutmaktır.Mücadeledir yılmadan gitmektir. Koca bir çınar olmaktır hayat yağmurunda da karında da dimdik ayakta durmaktır.


                                                     

 Hani bazen bir şeyleri çok isteriz hep gerçekleşmesini isteriz onunda böyle istediği bir şey var ama alamıyor tamam belki onu beceremeyebilir düşmesinden ya da sorunlar çıkarmasından korkuluyor kabul ederim ama hangi çocuk salıncaktan düşünce parka küser ki onun da öyle küsmedi düşsede küsmedi
 . Aslında alsalar onu kullanmaz sadece baksa bile geçer içindeki istek duygusu  dünyalar onun olur .Bu tek onun değil diğer insanlar içinde geçerlidir. Çocukken yaşayamadıklarını yaşamak isterler
. Siz neden bu çocuğun yüzünü güldürmüyosunuz onun hayallerindeki yap bozun parçalarından birini koymaya ne dersiniz ?

Merhabalar yine bir yazı başına oturdum sizce mutluluk nedir ?mutluluk size ne hissettirir?  Ailecek berbarce zaman geçirmektir .Zorluklara karşı gereceğin bir göğüs sevinçli anlarda atacak tek yüreğindir. mutluluğun duyguları farklıdır kimilerini üzer kimilerini havalara uçurur. bazen sadece küçük bir kağıt olur mutluluğun onu alır ve uçak yaparsan hayellerini göklerdekine kavusturursun.Hayallerden bahsedelim sizce hayalleriniz hep gerçekleşirmi yoksa toz olup gider mi ? Bu soruya cevap vermek biraz zor sanki kimine göre bazı hayaller vardır gerçekleşince hayır getirmez ve senin yaşamını degiştirir ama bazıları vardır ki senin olur dünya mesela bir çocuk bisiklet ister ama alamazlar arkadaslarınkinden hayal  eder her gün alma hevesiyle yatar almak için çaba harcar ve sonra alınır hayalleri gerçekleşir ve dünya onun olur  bizim de hayallerimiz böyle olsun her gün gerçekleşmesi için umut edelim ve umudumuzu hiç kaybetmeyelim .Siz de hayal edin fotografdaki çocuğu onun gibi mutlu olmayı hayal edin Mutlu  ve huzurlu ....

Ağaç gibi ol yardımseverlikte sincabın yuvası küçük bir kızın salıncağı karıncaların besin kaynağı kuşların duracağı konaklarıdır. Otur ve kulak ver bu mutluluğa kitabını al ve dal yemyeşil yapraklar arasındaki hayallerine .